Synthpop is een gevaarlijk genre. De dansbare muziekstijl – groot geworden door jaren tachtig stadionbands als Depeche Mode – is vrij simpel te maken: slechts een keyboard en een zanger volstaan. Vaak wordt een tweede keyboard of synthesizer ingezet en hier en daar wordt de band uitgebreid met een gitarist of bassist. Het gevaarlijke is nu dat, doordat het vrij gemakkelijk is een synthpop-act te beginnen, men door de overvloed aan acts de interessante gevallen over het hoofd ziet. Helaas is dan ook de algemene conclusie dat er meer foute of net niet goede synthpop bands bestaan dan dat er geslaagde projecten muziek uitbrengen. Daarom is het altijd goed zoeken naar die ene band die het net wel heeft.

Universal Poplab is zo'n band: hun nieuwste album Uprising is een sterk voorbeeld van hoe het zou moeten zijn. De Zweedse heren weten zelf hoe moeilijk het is om in de overspoelde synthpop-wereld de juiste snaar te raken. Zo zingen zij in het openingsnummer van 'Some Generation' “They love you in September and the hate you by November.” De heren Christer Lundberg, Paul Lachenardiere en Hans Olsson weten zelf gelukkig zeer sterke en overtuigende synthpop te maken, waardoor ik het vermoeden krijg dat we deze heren wel eens langer leuk zullen vinden dan 3 maanden.

De keyboard loopjes zijn zeer aanstekelijk, de zang sterk genoeg, tekstueel hebben de heren daadwerkelijk iets te zeggen en het lukt ze zelfs de verplichte rustigere nummers goed neer te zetten.

Na het aanstekelijke 'Soma Generation' zijn ook 'I Could Say I'm Sorry', 'White Night' en 'Sad Song' sterk meezinger en meeswingers. De ballad 'Black Love Song' is een sterk staaltje rustige synthpop.

Universal Pop Lab weet hoe het goed te doen en scharen zich naar mijn mening in het rijtje van de beteren in het genre, daar waar ook bijvoorbeeld Covenant en VNV Nation te vinden zijn.

Maak kans op een prijzenpakket van Universal Poplab, klik hier voor meer informatie.

Meer informatie:
http://www.universalpoplab.com
http://www.myspace.com/universalpoplab