Via het alkoude Finland kwam deze band tot me. Ik had er tot dusver nog nooit van gehoord, maar dat is de charme van resecent zijn. Deze cd vergde enige luisterbeurten en uiteindelijk kan ik zeggen dat de kennismaking helemaal goed is gekomen.

Ik ben me eerst wat in de band gaan verdiepen; dit leverde niet veel op, behalve enige info op MySpace wat direct wel tot de verbeelding sprak: “UWS is a gang of six moody individuals with very different hairdos & musical influences. However, once they get behind their instruments, the river starts to flow”. Nou heb ik geen idee wat voor rivier er in dat land van 100.000 meren loopt, maar lekker lopen doet ie zeker. Volgens de kritieken wordt de band vergeleken met illustere namen als Radiohead, U2, Coldplay, Jeff Buckley, The Flaming Lips en Mew en ik moest zelf nog denken aan het vrij onbekende Toad the Wet Sprocket.

Het is een 6-mans band en volgens het hoesje zijn de nummers door de gehele band geschreven en de meeste teksten door de zanger Okko Nieminen. Die heeft een mooie heldere en zuivere stem die bijvoorbeeld op het nummer –P mooi de hoogte ingaat. Volgens het begeleidend schrijven heeft deze band al ruim 160 optredens achter de rug en is er in Finland dermate aan de weg getimmerd dat men nu klaar is voor het buitenland. In 2007 zijn er al een beperkt aantal shows gedaan in onder andere Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland dus wat dat betreft al aardig onderweg naar ons kikkerlandje.

Ik hoor op de cd ook allerlei invloeden, maar na een aantal malen is het nog lastig om per nummer dit te benoemen wat zeker in het voordeel van deze band spreekt. Luister bijvoorbeeld maar eens naar We’re Gonna Make You Move. De sfeer in dit nummer komt voor mij aardig dicht in de buurt bij reeds genoemde Toad zonder een kopie te zijn en hetzelfde geldt voor Madwheels. Silence Teach You How To Sing is een lekker sprankelend nummer terwijl er in Missiles een lekker donker sfeertje hangt met mooie krachtige zang in het refrein. De beide afsluitende nummers Ending Roger’s Dream en How To Get Overseas sluiten de CD heerlijk rustig af en die rivier gaat hier heerlijk flowen of zoals Okko in “Ending” ook zingt: “I’m gonna head to a river that flows into the sea”. Prachtig melancholisch gezongen en de laatste regel van “Overseas” besluit deze CD waardig: “So long and thank you for the fish”.

Mensen die door bovenstaande namen nieuwsgierig zijn geworden, verwijs ik uiteraard weer naar dat prachtige medium MySpace waar 5 nummers staan en nog een nummer van hun Lotus-EP. Ik zal de naam van deze band zeker in de gaten blijven houden en mochten ze het hoge noorden van Nederland, Groningen, willen bezoeken dan zal ik één van de concertbezoekers zijn.

Meer informatie:
www.myspace.com/uwssoc