Als je enigzins bekend bent met sneeuwluipaarden, dan weet je dat deze zeldzame en bedreigde dieren zijn die in ruige en afgelegen gebieden in Centraal Azië leven. Nee, dit is geen review van een Animal Planet documentaire, maar een uitleg waarom de Deense artiest Jonas Stampe tot zijn artiestennaam of alter-ego Snöleoparden is gekomen. Stampe heeft zijn roots in Azië, met name Pakistan, en de eigenschappen van een sneeuwluipaard hebben raakvlakken met Stampe’s flexibele aanpassingsvermogen om makkelijk tussen diverse muzikale genres te wisselen.

Jonas Stampe is een multi-instrumentalist en heeft dus alles op zijn titelloze debuutalbum zelf ingespeeld. Stampe gebruikt voor zowel zijn opnamen als live optredens voornamelijk zelfgemaakte instrumenten, die vaak als kinderspeelgoed klinken. Daarnaast worden reel-to-reel tape recorders en gitaareffectpedalen in de opnamen toegepast.

De tracks of songs zijn op dit album heel divers, Je kunt stellen dat hetgeen dat alles op dit album met elkaar verbindt op zekere wijze een kinderlijke muzikale nieuwsgierigheid blijkt te zijn. De muziek van Stampe kan zeer minimaal zijn zoals het geval is bij Xylofon en Lillecykel. Maar, er zijn ook kinderpopliedjes te horen. Hodja Fra Pjort is een nummer waar een groep kinderen met begelieding van een akoestische gitaar naar hartelust meezingen. Denk niet dat dit alles is, want je komt ook Pakistaanse folk tegen met de song Dreng waar je een 6-jarig Pakistaans jongetje hoort zingen. Hypnotiserend is de track Snabel E die overkomt als een soort van rituele of cerimonele muziek. Ook zit electronica in de trukendoos van Stampe. Den Evige laat een soort van bellenspel horen, bijgestaan door piepende, glitsch-achtige geluiden.

Jonas Stampe richt zich als Snöleoparden overduidelijk niet op één specifieke muzikaal genre. Hoewel je zijn muziek niet wereldmuziek mag noemen, neemt Snöleoparden je mee op een wereldreis die je naar uiterste werelddelen van Stampe’s muzikale wereld leidt. Heel speciaal kun je dit zeker wel noemen!

Rump Recordings, www.rump.nu