Na het verscheiden van Madrugada (en het potdorie cancellen van het concert in de Oosterpoort in september vorig jaar) lag het voor de hand dat de volgende release uit het hoge noorden weer het solowerk van Sivert zou zijn. Er zijn weer wat andere vrijwilligers dan op zijn voorgaande solo-cd’s die overigens ook te lezen zijn op deze site. Dit keer zijn alle teksten en muziek van de hand van Sivert zelf en zien we bij de arrangementen de naam van Cato Salsa terug, die op de laatste cd en tour van Madrugada ook al een rol speelde.
Ik schreef in mijn review van zijn vorige cd dat ik door de kwaliteit bijzonder benieuwd was naar de nieuwste Madrugada; helaas hebben we daar geen vergelijkingsmateriaal meer mee.
Ik was door die cd wel heel benieuwd wat voor Sivert we zouden horen. Soms had ik bij zijn eerdere twee cd’s het idee dat hij wat zoekende was, maar als driemaal nog steeds scheepsrecht is zal ik er weinig moeite mee hebben als hij zijn richting heeft gevonden. De nummers zijn mooi gedragen, de stem uiteraard nog steeds geweldig (alhoewel ik het idee heb dat hij bij een aantal nummers de wat hogere regionen opzoekt) en ook muzikaal zit het lekker in elkaar. De cd is lekker sfeervol dus laat wat mij betreft de winter maar komen!

Met tien nummers en 51 minuten zou je het een vrij traditionele cd kunnen noemen, maar daar hoef je anno 2009 echt niet mee uit de toon te vallen. De cd opent direct lekker met het gedragen Belorado die muzikaal ook staat als een huis. The Light That Falls Among The Trees is zo’n nummer wat qua sfeer enige weemoed oproept naar een band waar Sivert ook in zong, maar waar ik verder niet op in zal gaan. Het titelnummer heeft ook weer zo’n lekker tempo met mooie zanglijnen terwijl What You Doin’ With Him een lekker ritme heeft. (Even voor de liefhebber: Cato speelt op dit nummer onder andere Moog Source en Mini Moog). Goin For Gold kabbelt heerlijk weg in dat overbekende tempo en Lost At Sea is wat steviger maar ook zo lekker log. Geloof me: tot dusver nog genieten hoor! Bij het volgende nummer Shadows/High Meseta zijn er wat Oostere invloeden die me zelfs wat aan The Teaparty doen denken. Echt geweldig nummer. Empty House moet je horen om te waarderen en heeft een hele mooie cadans (en Cato uiteraard ook op harpsichord en Farfisa Cromwell) waarna High Society weer lekker uit de speakers knalt. Het slotnummer Arcadian Wives vat zo’n beetje alles samen waar deze cd voor staat en daarna begin je gewoon weer overnieuw.

De cd vergde bij mij enige luisterbeurten, maar heeft zich nu wel genesteld. Ik denk dat ik zelf door het toch plotselinge einde van Madrugada een verwachtingspatroon had dat niet helemaal recht deed aan wat ik mocht verwachten. Sivert heeft zich nu wel voor mij bewezen als solo-artiest die naar verluidt ook live helemaal op eigen benen staat. En gelukkig hebben we in het hoge Noorden van Nederland mazzel want één van de artiesten tijdens Eurosonic 2010 in Groningen is Sivert Höyem! Een schitterend festival voorafgaand aan Noorderslag en als muziekliefhebber moet je hier minimaal éénmaal van je leven geweest zijn. Door de hele stad heen op diverse lokaties de leukste bands en dus Sivert.

Helaas is het festival al uitverkocht, maar mochten er fans heengaan dan heb ik toch als fan en liefhebber één verzoek: Deze man staat op eigen benen, heeft drie uitstekende cd’s gemaakt en heeft zich als solo-artiest meer dan bewezen. Is het teveel gevraagd om dan niet om Madrugada-nummers te gaan schreeuwen?

Koop deze cd, luister naar de muziek en je hebt voldoende nummers tot je beschikking!

Meer informatie:
www.siverthoyem.com
www.myspace.com/siverthoyemandthevolunteers
www.facebook.com/sivert.hoyem

www.eurosonic.nl