Via een recensie in de Platomania kwam ik deze naam tegen en dat was genoeg om direct even naar de Plato in Groningen te gaan om deze cd te scoren.

Noorwegen en Americana is altijd wel een combinatie die mij aanspreekt en een luisterbeurtje was voldoende om mij over de streep te trekken. Ik had nog niet eerder van deze band gehoord, maar wel een naam om in de gaten te houden. Segrov is een band uit Bergen en ontstaan in 2003. Hun debuutalbum kwam uit in 2006, maar helaas was 2007 pas voor mij het jaar om met deze band kennis te maken. Een viermans band met een mooi instrumentarium van de normale gitaar, bas en drum tot pedal steel en dobro en zo nu en dan een orgeltje. De band is waarschijnlijk vernoemd naar de zanger Andreas Segrov die voor deze cd ook alle nummers geschreven heeft. Zelf noemen ze hun muziek countrypop, maar elk beestje moet een naam hebben en Americana is wel een lekker ruime term.

De cd bevat tien nummers en een totale tijdsduur van 42 minuten. Hedendaags misschien een beetje kort, maar voor een debuut-cd acceptabel. Daarnaast heb ik liever tien goede nummers dan wat extra nietszeggende opvullertjes erbij; dus houden zo. Ik gaf al aan dat de term Americana heeft, maar ik moest bij de eerste nummers Get Burned of Written in the Sand ook qua zang en sfeer enigszins aan Thomas Dybdahl denken; maar dan met country-invloeden. Dit geldt echter hooguit voor de eerste drie nummers. Aan het einde van de cd gaat het tempo behoorlijk omlaag en worden de nummers als Pointer on my watch en The Dance lekker sferisch. Totaal gezien lekkere kwaliteitsmuziek onder een erg breed stempel. Voor mensen die weinig op hebben met Americana kan ik zeggen dat die term net zo breed is als popmuziek. Deze mensen moeten zeker even op de MySpace-pagina van de band luisteren naar het drietal nummers dat daar staat. En voor mensen die graag Noors lezen, verwijs ik naar hun site waar de weblog geheel Noors is. Geef in 2008 Segrov de kans die ze verdienen.