Øresund Sound Collective is terug en wel met een geweldig album! ØSC’s laatste uitgave, The Black Tomato, bestaat uit een negental tracks die samen drie delen vormen. Ook voor dit album zijn alle tracks resultaten van improvisaties, al verdenk ik de heren van de band er wel van dat men onderlinge afspraken heeft gemaakt over hoe de te spelen partijen er uit moeten komen te zien. Maar, dat maakt de muziek er niet minder om! Nee, ØSC zal je zeker niet vervelen!Om de luisteraar enigzins tegemoet te komen, zijn de drie delen (de eerste twee delen met name) in kleinere stukken, negen tracks in totaal, opgedeeld. Meer dan een half uur voor één track is misschien wel een beetje extreem om in één keer te beluisteren. Hoewel…Eigenlijk ben je gewoon verplicht om het album van begin tot eind te beluisteren. Op deze wijze wordt je in zijn geheel opgenomen in de spacerockmuziek van de band en zo zal je de spacetrip naar The Black Tomato het beste ervaren. Wat is een Black Tomato eigenlijk? Misschien een verre planeet waar je alleen kunt komen op de muziek van Øresund Sound Collective? Wie het weet, mag het zeggen!
Gezien de lengte is het lastig om alle tracks op albums van Øresund Sound Collective in detail te bespreken, dus daarom beperk ik mij tot het eerste deel, RumBle. RumBle begint lekker stevig met borrelende en grommende synthpartijen die met stevig gitaar aangevuld worden en gaat na verloop van tijd over in een meer rustige vorm waarbij er vrolijk op los wordt geëxperimenteerd. Het laatste deel van RumBle lijkt wel een soort van openbaring door de toepassing van fantastische synthpads. Voeg hier heerlijke lange delay- en waheffecten van de gitaristen aan toe en het lijkt wel alsof je in een paradijs bent beland. Wellicht is dat The Black Tomato wel!
Het vakmanschap van de bandleden is overduidelijk: er is op dit album geen vorm van overdubs of overgeproduceerde stukken muziek te herkennen. The Black Tomato is simpelweg een fraai staaltje werk dat de heren hebben afgeleverd!!

