De nieuwste Opeth is sinds jaar en dag altijd iets om naar uit te kijken. Zouden ze zich kunnen overklassen of in het ergste geval evenaren? Begonnen als een “ordinaire” deathmetalband omstreeks 1990 en nu geëvolueerd tot een zeer intelligente metalband met zelfs progmetalinvloeden. Ik ben zelf de band tegengekomen rondom Blackwater Park die overigens nog met enige regelmaat een rondje in mijn cd-speler maakt. Opperhoofd en belangrijkste songschrijver (tevens oerlid) is sinds jaar en dag Mikael Akerfeldt. Zanger, gitarist en boegbeeld om het maar eens zo te zeggen. Ook op dit album heeft hij het gros van het materiaal weer geschreven en ik kan direct bij het begin van deze recensie het maar beter verklappen: Ook hier wordt weer aan de Opethnorm voldaan. Hoogstaande metal in de breedste zin van het woord waarbij Opethfans van het eerste uur waarschijnlijk zullen afhaken, maar latere fans hun hart weer kunnen ophalen. Zorg echter eerst dat je wel door het eerste nummer Coil heenkomt, want deze had net zo goed op een Sandy Denny album kunnen staan (en ik ben niet de enige die aan deze helaas te vroeg overleden zangeres moest denken). De folkypassages van hun latere werk hebben hier tot een compleet nummer geleid met echt wonderschone vrouwenzang van Natalie Lorichs. Ook de keyboards van Per Wiberg vervullen een belangrijke rol op dit album. Luister maar eens naar Burden. Wie had dit gedacht ten tijde van Blackwater Park en toch passen ze als een handschoen in dit geheel.

Ook de nieuwe leden Fredrik Akesson en Martin Axenrot spelen alsof ze al jaren bij de band zitten. Grootste verrassing blijft echter wederom de hoge kwaliteit van de nummers naast de cleane zang van Mikael. Het lijkt alsof hij per album meer een zanger wordt. Nog even en hij kan meezingen op een willekeurig popalbum. Maar verkijk je niet op voorgaande passages. Daar waar Opeth losgaat, gaan ze ook echt los en zijn de passages echt bruut. Wat een power, wat een grunts en gewoon 100% pure metal zoals in Heir Apparent, The Lotus Eater of bijvoorbeeld afsluiter Hex Omega. Opeth heeft hier voor 2008 een norm gezet die in menig jaarlijstje weer hoge ogen zal gooien. Het is geen makkelijk voor de hand liggende muziek. Wie zichzelf de kans geeft hierin te groeien heeft er sowieso een puike cd bij en verdiep je daarna maar eens in de biografie van deze band. Je zult geen spijt krijgen van deze ontdekkingstocht, te beginnen bij twee zeer verzorgde websites.

www.opeth.com
www.myspace.com/opeth