Laidback is het duo Tim Stahl en John Guldberg uit Denemarken en zij maken getweeën reeds muziek sinds de jaren zeventig (toentertijd als The Starbox Band). Na een niet erg geslaagd optreden als openingsact bij The Kinks werd de band opgeheven. Door nieuwe muzikale mogelijkheden en technieken voelde het tweetal zich uitgedaagd, na wat gejam en geëxperimenteer richtten zij Laidback op en in 1981 kwam het debuut album met dezelfde titel op de markt. Hits die men wellicht van dit duo kan kennen zijn 'Sunshine Reggae' (1982), 'White Horse' (1982) of 'Bakerman' (1990). In 2001 maakten ze de soundtrack behorende bij de film “Flyvende Farmor” waarvoor ze een Robert in ontvangst mochten nemen (de Deense Oscar). En nu is er dan het langverwachte “Happy Dreamer”.

De muziek die Laidback maakt is een combinatie van relaxte, loungy electronica met een vleugje dub en reggae. Het resultaat is een zeer positief - bijna hippie verantwoord - album met heerlijke meezingers, stuiterende danstracks en lome nummers voor in de hangmat. Absolute topper is het nummer 'Beautiful Day' (welke ook op single is verschenen, waarover later meer), maar er zitten zeer veel geslaagde tracks op deze gezellig vormgegeven release. Wat te denken bijvoorbeeld van het heerlijke 'Universal Lovesong' of het bijna over de top gelukkige titelnummer 'Happy Dreamer' (een vergelijking met Right Said Fred is hier vreemd genoeg op zijn plaats: meermalen zing ik per ongeluk 'I'm too sexy for my shirt' tijdens het beluisteren van dit nummer). 'Never Too Late To Learn To Fly' is een ander pareltje, maar ook de zeer relaxte tracks 'Slow Friday' en 'Blue Lagoon' weten zeer te bekoren. Een nummer als 'People' herinnert ons qua zang vooral aan de meezinger 'Turn On Tune In Drop Out' van Freak Power uit 1993. “Happy Dreamer” is alles bij elkaar een zeer geslaagd album dat verantwoord is opgebouwd en zeer professioneel is geproduceerd.

Zoals gezegd is 'Beautiful Day' op single verschenen. Bij het beluisteren van het album “Happy Dreamer” zette ik dit openingsnummer herhaaldelijk op repeat, waardoor ik erg blij werd van een single waarop niet minder dan acht verschillende versies van dit goed opgebouwde, interessante gelaagde rustige electronica nummer staan. Via deze single leren we dat de versie die op het album is geplaatst stiekem de Trentemoller vs. Banzai bewerking is. Dit kippenvel creërend nummer duurt meer dan zeven minuten, waardoor dit echt genieten geblazen is. Naast de Trentemoller remix vinden we ook remixen van Morten Trust (Morten Trust Club Mix), de Sunny Flugelhorn Mix (met Jens Winther op Flugelhorn), de Fronteat Mix en zelfs een remix van Hess is More tezamen met Jonas Engberg (luisterend naar de titel Royal Theatre Mix). Voor fans van het Music For Dreams label (Ganga, Hess is More, DJ Disse), maar ook voor diegenen die niet vies zijn van bands als The Postal Service, Styrofoam of Wixel is zowel het album als de single van Laidback zeer zeker een aanrader.