Als recensent voor Ratatosk kom je soms voor aangename verrassingen te staan en Kalli is er wederom één van. Een voor mij onbekende muzikant uit Ijsland, maar wat een kanjer. Voorheen was hij de leadzanger van de ook voor mij onbekende band Without Gravity waar ik zeker nog eens achteraan zal gaan. Na het uiteengaan van deze band speelden er zich ook in het privé-leven van Kalli enige zaken af waardoor hij volgens eigen zeggen vol met negatieve emoties zat. Hij had tevens een ongezonde levensstijl met veel feesten. Over het algemeen voer voor goede CD’s en ook hier gaat dat op. Volgens een begeleidend schrijven wordt Kalli vergeleken met Elliot Smith, Jeff Buckley en Neil Young en met name de eerste en de laatste herken ik er wel in. Van Neil Young trouwens wel het rustiger werk, want het is een bijzonder melancholische en fraaie CD geworden.

Van het openingsnummer Raindrops tot het tiende, laatste en tevens titelnummer komt de muziek in een heerlijke weldaad voorbij. Alle muziek en teksten zijn door Kalli zelf geschreven. Hij heeft tevens medegeproduceerd en de CD is opgenomen in Reykjavik. Ook werden de meeste instrumenten door hem of ene Arnar Gudjonsson gespeeld met nog kleine rollen voor twee gastmuzikanten.

De nummers zijn in principe rustig van tempo en luisteren heerlijk weg. Soms met minimale begeleiding zoals in Bridges burn en soms wat voller zoals in It’s Over. Ik persoonlijk mag wel sombere teksten zoals bijvoorbeeld in River of Darkness: “River of Darkness, my heart is broken, I can’t find my way out of the gray”. De regen klettert nu buiten op de ramen terwijl ik de tekst lees van Sunny Day: “Rain falls hard as you leave this place on your own”. Voorwaar geen optimist die Kalli, maar zolang het zulke muziek oplevert zou je bijna hopen dat hij niet te gelukkig wordt. Dat schijnt hij nu wel te zijn, maar als hij de kwaliteit van deze CD weet te evenaren of zelfs overtreffen, gun ik hem dat van harte. Hij heeft een wat lijzige stem, maar geef die zeker een kans; bij deze muziek is die heel treffend.

Mensen die XO van Elliot Smith geweldig vinden kunnen deze CD zo aanschaffen. Ook liefhebbers van Thomas Dybdahl zouden een luisterbeurt moeten overwegen om de link met Scandinavië maar in stand te houden. Op MySpace kun je al drie nummers beluisteren en ik ga er vanuit dat de meeste liefhebbers dan wel overstag zijn. Geniet er vooral van.

Meer informatie:
http://www.myspace.com/kallimusic