Met een droog mailtje werden we bijna tussen neus en lippen door gevraagd of we eventueel belangstelling hadden om naar Madrugada te gaan en ze tevens te interviewen. Nadat we eerst een gat in de lucht hadden gesprongen, uiteraard ja hadden gezegd, moesten er eerst wat dringende zaken geregeld worden waarna we vrijdag 2 mei 2008 op tijd en vol verwachting naar Amsterdam konden.

Na een zoektoch door de catacomben van één van de mooiste poptempels van Nederland troffen we een fitte band. Sivert toonde nog een marihuanastickertje die hij die dag had gekocht en welke hij op de gitaar van één van de bandleden wilde plakken zodat die door de douane gepakt zou worden. In een stralend zonnetje te Paradiso bij het water hadden we een gesprek met de twee originele leden Sivert Hoyem (zang) en Frode Jacobsen (bas).

We vroegen hoe ze deze tour tot dusver ervoeren.
De start was o.k. maar het optreden was op een festival (Dauwpop te Hellendoorn de dag ervoor op Hemelvaartsdag) en dan doe je altijd concessies aan de tijd, volgens Sivert, maar vanavond wordt de echte aftrap met de eerste reguliere show van deze tour. Ze waren niet echt nerveus en Sivert gaf aan zich “strangely calm” te voelen. Het was de eerste tour zonder de vorig jaar overleden Robert Buras en ze konden nog niet aangeven hoe dit voelde. Het is nog te vers en de tour is nog niet echt begonnen Ze waren op tour met twee nieuwe leden (Cato Person op gitaar, piano en Alex Kloster-Jensen op gitaar) en dit beviel tot dusver prima. Het zijn aardige mensen waar ze al een echte band mee hebben en het voelt gewoon goed. Zowel Cato als Alex hebben al eerder met Madrugada gespeeld en Alex zat met Robert in diens solo-project My Midnight Creeps (waarvan elders op deze site een recensie). Beide heren waren ook al min of meer fans van de band en Sivert gaf aan dat zonder deze heren deze tour niet mogelijk was geweest. Ze komen uit dezelfde muzikale familie en Madrugada klinkt momenteel dankzij hen ook als een echte band en niet als twee originele leden met sessie-muzikanten.

In een artikel op een Noorse site heb ik iets gelezen over toekomstplannen van Madrugada. Hoe staat het daar eigenlijk mee.
Sivert en Frode zien wel wat er gebeurt. Volgens Sivert voelt nu op tour gaan als het goede om te doen. Ze doen een Europese tour met aansluitend in Noorwegen nog een aantal festivals (waaronder Vinjerock in Eidsbugarden) en zien daarna wel. Het is nog te vroeg om te zeggen of dit de laatste tour is, of er eventueel nog een album komt en hoe alles verder gaat.

De recensies over het nieuwste album zijn prima tot dusver en men spreekt over het definitieve Madrugada-album. Hoe staan jullie hier zelf tegenover ?
Dat gevoel hebben Sivert en Frode ook. Het is een goed album en zo voelt het ook. Daarom verwijst de titel (Madrugada) er ook naar. Toch is het volgens Frode moeilijk om zelf te zeggen of dit hun beste album is. Dit is meer aan de fans om te beoordelen. Ze willen vanavond wel proberen het hele album te spelen. Dat is tot dusver alleen bij het eerste album gelukt en daarna bleef bij elk volgend album steeds bij proberen maar vanavond kon het wel eens gaan lukken. Het is met deze band terug naar de basis en het helpt ook om met het verleden om te gaan.

Sivert is trots op hoe het album geproduceerd is en de hele band was na de opnamen in New York zeer enthousiast. Met name Robert was erg opgewonden over het materiaal toen ze terugkwamen en Sivert sprak zelfs over een nieuw begin.

Dit maakte mij nieuwsgierig en hij lichtte dit toe.
Na de laatste albums was men het bandgevoel een beetje kwijt en daarnaast waren de leden druk bezig met solo-projecten waardoor het Madugada-gevoel wat op de achtergrond raakte. De sessies in New York betekenden echter een nieuwe start en het voelde gewoon solide (sound, performance etc), ook het opnieuw samen spelen. Frode sprak nog over één magische dag in de studio waarin maar liefst vier nummers werden opgenomen.

Wat is het favoriete Madrugada-nummer.
Dit vergde enige denktijd maar met name de nummers van het laatste album werden genoemd waaronder “Look away Lucifer”, “Honeybee” maar ook “Hands up, I love you”.

Hoe zit het met het Noorwegen gevoel en geluid in de sound van Madrugada?
Hier stonden ze een beetje dubbel in. Beide heren gaven toe dat met name de eerste CD (Industrial Silence) wel die “Nordic Feeling” had maar met name in de beginjaren wilde Madrugada juist Amerikaans klinken terwijl in elke recensie dat Noorse gevoel terug kwam. Nu hebben ze er vrede mee en Sivert sprak zelf liever over een arctic feeling en atmosferische sound wat waarschijnlijk ook de meest treffende omschrijving voor hun sound is.

Als je kijkt naar bands als de Stones dan is hun setlist gedurende de hele tour nagenoeg identiek terwijl andere bands elke avond een andere setlist hebben. Hoe stelt Madrugada een setlist samen ?
Een goede setlist te maken is gewoon moeilijk. Er zijn momenteel ten eerste veel nummers om uit te kiezen en daarnaast probeert men een juiste stemming te creëren. Zodra men die te pakken heeft wordt er volgens Frode weinig meer aan veranderd. Sommige nummers worden wel wat aangepakt qua sound, energie etc maar men wil een natuurlijk gevoel hebben waarbij men de sfeer van de Doors wat in gedachten heeft tijdens het spelen. Een beetje de “organic flow” waar je energie van krijgt. Je voelt het aan het publiek als je een verkeerde setlist hebt en dan verlies je energie wat juist live niet de bedoeling is dus zodra het goede gevoel er is bij een setlist wordt er weinig meer aan veranderd.

Hoe en door wie wordt de setlist tijdens deze tour samengesteld ?
De huidige setlist is een bandbeslissing. We zijn erg intiem met elkaar en kunnen hier goed over praten. Volgens Frode moet dit echter snel veranderen want het wordt wel erg “boring”. Zijn tevreden glimlach zei echter genoeg.

Hoe zit het met de muzikale invloeden van Madrugada.
Qua sfeer hadden en hebben ze nog steeds The Doors in gedachten maar muzikaal is het ook een mengsel van diverse dingen. Dat gaat van Howling Wolf, Velvet Underground maar ook bijvoorbeeld op zoek naar sfeer. Sivert spreekt over beelden in je hoofd, niet alleen muziek maar ook films en sfeer. De eerste jaren wilde Madrugada gewoon goede rockmuziek maken. In hun jeugd was het met name country en Noorse folk naar jaren 60 muziek totdat ze ook andere muziek ontdekken als David Bowie, Rainparade, Dream Syndicate maar ook Mazzy Star (we werden hier nog keurig geholpen om deze bandnaam goed te spellen).

Hoe staan jullie tegenover internet en het hele download gebeuren.
Beide heren ervaren dit gebeuren als “confusing”. Volgens Sivert is het een nieuwe wereld en het gebeurt gewoon en ze zijn aan het uitzoeken hoe hier mee om te gaan. Het heeft geen zin om je boos over te maken. Beide heren geven aan zelf nooit te downloaden maar weten wel hoe internet te gebruiken. Nieuwe bands groeien automatisch mee met deze nieuwe energie maar de heren zien internet wel als een open communicatiekanaal. Frode ervaart de kwaliteit wel als jammer (very sad) en snapt niet dat mensen hier genoegen mee nemen. Volgens hem krijg je (enigszins overdreven) hooguit 10% van de kwaliteit die een CD biedt of die de oude platen boden. Met een “proper system”is het geluid “magical” en krijg je daar toch een kick van. Je hoort dingen in de muziek (ruimte, soul, sounds etc) en met het downloaden verlies je toch enigszins de kick van het muziek luisteren. Hij noemde nog specifiek Columbiarecords als lichtend voorbeeld en gaf hier toch mee aan een liefhebber te zijn.

Hoe ervaren jullie het Nederlandse publiek in vergelijking met het Noorse publiek.
Wat Sivert met name opvalt is dat ze hier erg veel roken, ook joints bijvoorbeeld. Voor de rest merken ze niet veel verschil. Maar dit kan mogelijk ook komen door het verschil in status in beide landen. In Noorwegen zijn ze één van de grootste, zo niet de grootste rockband terwijl ze in Nederland toch meer underground spelen en daarom een ander publiek trekken. Voor Madrugada is dat op zich ook leuk want daardoor kunnen ze veel meer zichzelf zijn.

Dit wordt de vierde keer dat ik Madrugada zie maar tot dusver heb ik nog geen merchandise gezien. Hoe staat dat vanavond.
Het antwoord van Sivert was kort: “Loads tonight”

Hierna werd er toch echt een einde gemaakt aan het interview door de manager die al enige hints had gegeven maar ik kon het niet laten de heren te vragen nog wat CD’s te signeren wat ze met alle liefde deden. De fan in mij was een gelukkig mens.

Het waren twee sympatieke en spraakzame gesprekspartners en zowel mijn wederhelft als ik hebben met volle teugen van deze ontmoeting genoten waarvoor uiteraard onze hartelijke dank aan zowel Madrugada als Bertus Distribution. Wij hebben het beide een bijzonder aangenaam interview gevonden en keken erg uit naar het concert die avond waarvan binnenkort een recensie.


Foto's: Morten Andersen