Ganga
Door: Gerjan van de Kamp op 9 October 07
GangaGanga is gegroeid, en hoe! Op zijn tweede album “Don't Wake Me Up” gaat Christian Ronn deels verder waar hij met zijn debuut “I Dream About Trees” gebleven was, maar daarnaast neemt Ganga een gigantische stap voorwaarts qua geluid, gedurfdheid en gelaagdheid. Nog steeds maakt hij sfeervolle, relaxte electronica. De eerste drie nummers van “Don't Wake Me Up”: 'Autumn', '1000 Years Old' en 'Yess' klinken als een verlengde van het debuut album. Vooral het eerste nummer 'Autumn' lijkt precies achter de afsluiter van “I Dream About Trees” aan te passen. Het valt in deze nummers echter al op dat Christian Ronn meer instrumenten en melodieën per nummer inzet. Daar waar op het debuut een nummer gedragen kon worden door één aanstekelijke melodie of één catchy ritme is op dit album per nummer een stuk meer te beleven en te beluisteren. Ook de drie afsluiters 'Down But Up', 'Dark Night' en 'React' zijn verantwoorde Ganga instrumentaaltjes.

Het middenstuk van dit album tekent echter een ander beeld en maakt mij tevens zeer nieuwsgierig naar wat Ganga in de (nabije) toekomst gaat doen. 'Scratch', 'All I Want Is To Forget' en 'Strange Paradise' kennen zeer mooie zangstukken en klinken derhalve erg hitgevoelig. Vooral 'Scratch' zou niet misstaan op bijvoorbeeld een album van Kosheen of Moloko. Met dit nummer kan Christian Ronn nog wel eens hoge ogen gaan gooien. De dames Cecilie Acklon en Helle Chirholm dragen erg positief bij aan de jazzy-achtige electronica van Ganga.

Op enkele nummers neemt Christian Ronn zelf de vocalen voor rekening. En helaas is dit het enige zwaktebod van dit album. In nummers als 'You Are My Sun' en 'Skyscraper' vult hij zijn muziek aan middels gepraat en georeer. En dit doet af aan de kracht van de nummers. Mooi, goed gevulde, electronica tracks hoeven niet nogmaals woordelijk uitgelegd te worden, want dat is het gevoel dat ik er bij krijg. Alsof Ganga bang is dat we de gewenste stemming niet begrijpen, leest hij een soort handleiding voor bij desbetreffende nummers. Mocht hij dit in de toekomst toch nodig blijven vinden, dan raad ik aan om bijvoorbeeld Laidback of Hess Is More (beide van het Music for Dreams label) uit te nodigen: deze heren doen hetzelfde, maar dan met meer overtuigingskracht.

Er moet gezegd worden dat dit laatste punt van kritiek weinig gewicht in de schaal legt bij een dergelijk professioneel geproduceerd album. Ik was al enthousiast over zijn debuut en dit album luister ik nog steeds erg vaak. “Don't Wake Me Up” kent de schoonheid van het debuut en laat tevens horen hoeveel Christian Ronn in korte tijd gegroeid is. Dit tweede album laat zien dat er een toekomst bestaat voor deze eenmansformatie: een zeer veelbelovende toekomst.

"Don't Wake Me Up" wordt gereleased door het Flinc Music label en enkele muzikale gasten op het album zijn Steen Kyed (gitaar), Niels Skovmand (viool) en Gbatokai Dakinah (bas). Check ook Gangas Myspace (www.myspace.com/gangalounge).
Reageer!

Reageren gesloten voor dit artikel