Kaapelitehdas, Helsinki 16 t/m 17 februari 2007

Elke metalhead kent het fenomeen van verandering van het stadsbeeld wanneer er een grote metal happening in zijn stad of dorpje plaatsvindt. Maar in Helsinki zie je dit verschil echter niet: één van de redenen waarom ik gek op deze stad ben. Binnen de muren is het wel te merken; Dragonforce 'wacht op fans' in de hotellobby (die dus niet komen), nog meer lang haar en joggingbroeken in de enorme ontbijtzaal in plaats van stropdassen en pakken, nog meer omzet in de kroegen en een goeie tijd voor de taxi-bedrijfjes: De Metalexpo is begonnen!!

Dag 1. Vrijdagmiddag 17.00 uur. De nostalgische rijen voor een uitverkocht Vera zijn er niets bij: ik kijk uit over een rij van serieus meer dan 150 meter waarvan het merendeel jong, vrouw en schaarsgekleed. Mira van Metalshots en ik hebben het koud in onze dikke jassen en zijn gelukkig eerder binnen dan de inmiddels 200 meter. Wij zijn zeer nieuwsgierig naar wat de stands ons brengen! Verkrijgbaar zijn mega-posters van onder andere Finntroll, Moonsorrow en welke band je maar wilt, gratis promo-cdtjes van alle distributeurs die hier aanwezig zijn, te dure metalshirts en -girly’s, gothic-rotzooi en fluffy handboeien. Flatscreens met metalvideo’s en een prijsvraag "What does Ozzy Osborne means to you?". Verzin iets, spreek je warme Ozzy-hartstocht uit en maak kans op een gratis tatoeage!! Gitaarshops hebben hun beste produkten tentoongesteld waar elke gitarist even op kan spelen en er wordt hier en daar een workshop gehouden; double bassdrums en improvisatie-training (zal ik de metalkaraoke niet meerekenen? Daar kom ik straks op terug!). Magazines promoten hun magazines, overal is Salmiakki te krijgen en bij de stand van Ancara ben je in de gelegenheid om hun nieuwste songs te beluisteren door middel van koptelefoons. Het voedselgehalte is minimaal: te dure ranzige pizzapunten of hotdogs. Patat/friet? Neu….Finland is absoluut een pizza-land al smaken ze nergens beroerder dan in Finland. Het alcoholgehalte: red alert/maximum. Hier en daar worden wel wat fotootjes gemaakt en handtekeningetjes uitgedeeld, maar de sfeer is lekker relaxed en nergens zie ik opgefokte fans. De eerste band heeft de kop eraf gebeukt, de tweede ramt de schouders eraf en wat we vandaag kunnen verwachten, mocht je geinteresseerd zijn: onder andere Moonsorrow als headliner. Vandaag wat mij betreft, helemaal niet slecht! De echte headliner van de avond is Dragonforce. Mirror of Madness, jochies jonger dan 13 die echt supergoed spelen. De enige echte headliner van de hele expo is de metalkaraoke. Projectjes van Alexi Laiho (wie kent hem niet?), Sami Yli-Sirniö (wie kent hem niet…ik niet) van Kreator, Mikko Kosonen (weer zo'n bekende?) en dan speelt er nog een bandje wat Finnish Metal Awards heet. By the way: by that time I eh…fell in love with Finnish beer, dus degene die de uitslag van de Awards wil weten... Doe een spoedcursus Fins en kijk op www.fme.fi.

Is er iemand die wel eens van Battlelore gehoord heeft in Nederland? Of Suburban Tribe? Het speelt vandaag allemaal.

Moonsorrow sprong er wel uit voor mij. Het was tevens de eerste keer dat ik ze op het podium zag, terwijl ze Nederland al een aantal keren bespeeld hebben. Vooral nieuwe nummers kwamen naar voren, maar hier en daar werd er een 'oudje' tussendoor gegooid, wat warm door het publiek werd ontvangen. Helsinki metal capital…mwoah, ik weet het niet hoor. In Nederland gaan we nog altijd meer uit ons dak. Tot we bij de metalkaraoke belanden. Dit lijkt het echte werk te zijn waar iedereen voor warm draait. Ik ben bekend met dit Finse fenomeen en kan niet wachten om de Finse teksten mee te bulken, die ik nu mee kan lezen; weet ik eindelijk wat ik zing! Het zangertje van Mirror of Madness vond ik gaaf; die zong Terrasbetoni nog beter dan Terrasbetoni (wat trouwens zoiets betekent als Rammstein). Wat een feest zeg, gisteravond begon het in de Cornerbar: daar waren er al vijf mensen! In Tavastia was de echte pre-party. Maar ik moet nog een heel weekend party-en dus ruil ik de pre-party in voor de cornerbar. Daar ontmoeten Mira en ik onder andere één van de grote mensen achter de metalkaraoke. Ze staan dus op de expo en dvd's zijn verkrijgbaar, zoals op www.hevykaraoke.fi. Nu met zovelen en zovelen met drank en prettig gezelschap, kan het niet meer stuk...

Er gaan gelukkig gratis taxibussen van het hotel naar de expo. En tijdens de rit komen we in gesprek met wat gezellige Engelsen van een welgemeend groot metal-distributiebedrijf. Mira en ik drinken een beste borrel met ze tot we de hotelbar uitgeflikkerd worden en braaf gaan pitten…

Want het superontbijt in de superzaal met allemaal rockers erin is toch ook wel okee. Daar moet je alleen wel wat voor doen: vroeg opstaan. Ben je een echte Finland-freak? Dan heb je er vast ook geen moeite mee om al om 7 uur op te staan voor de sauna, aangezien deze om 10 uur weer dicht gaat. Leuk, zo'n gratis sauna. En aangezien Amon Amarth ook al zat te eten, moest het personeel heel wat extra eggs and bacy halen. Deze grote jongens zijn trouwens vandaag de hoofd-act.

Zaterdag dus, het eerste kopje koffie na het reeds lang vervlogen ontbijt op de expo. Heerlijk rustig maar da's van korte duur. Nog meer publiek dan gisteren, nog meer bands, nog meer feest. Het tweede kopje spendeer ik met Ancara en producer Holger en het derde kopje koffie heet Lapin Kulta. En ja hoor, het niveau daalt en de Finse sfeer zit erin. I'm ready, let them come! Turmion Kätilöt, een band die een paar briljant heerlijke hak-rocknummers maakt die in je hoofd blijven hangen en je gaande houden, met nadruk op een paar. Maar genoeg om iedereen warm te draaien voor onder andere: April, Insomnium, Tacere en Before the Dawn. Projectjes van Timmo Kotipelto (wie kent hem niet?), Emppu Vuorinen & Marco Hietala (Nightwish, Tarot), Erkki Silvenoinen van Amoral en Heikki Saari van Norther. Niet te vergeten: de mannetjes van Wintersun, Swallow the Sun …After the sun is het 23.00 uur geworden en een enorm doek met Sleipnir (Edda) wordt opgehangen. Huh? Da's Zweeds! Dus, tijd voor Amon Amarth. Een overladen zaal wacht op de vikingen uit Stockholm, die hier een aantal jaren niet meer hebben gespeeld. Spannend! Johan komt grommend het podium op en stelt zoveel vragen aan het publiek dat we de rest van de  week schor zijn. Tjonge, al het poëtische Kalevala-gezang klinkt lieflijk vergeleken bij rockende Odin, Loki, Thor, Balder en Olga! Tussen alle nieuwe nummers door komt af en toe een oudje. Ondanks dat ik persoonlijk het nieuwe werk niet met het oude vind evenaren, zie ik wel dat Olavi en Ted beter geworden zijn, snellere technieken gebruiken dan voorheen en strakkere solo's spelen.Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk dat het afgelopen is, maar er wacht wederom een metalkaraoke, gevolgd door een Finse metalnacht: Helsingin Keskustasaan! Tupakkaseksiaviinia, voi vittu! 

Iedereen vertrekt richting centrum en dan ineens gaat een groot deel linksaf (Cornerbar), rechtdoor (On the Rocks) en ik ga met een heel zootje rechtsaf naar Inferno. Inferno: gaaf! Lekker nieuw, donker en metal-hip. Een klein stoer meisje staat de vetste metalplaatjes te draaien en er wordt 'gebangst'. Veel zwart, spiegels, flatscreens en zwarte launchpoefjes. Donkere hoekjes voor de kersverse "lusten op het eerste gezicht", Lapin Kulta en dat ene fijne Finse drankje die je kunt drinken zonder breezersletje te zijn (ook aan te raden in de sauna). Wat meer richting de bar, achterin, zitten mensen aan tafeltjes. Ehm, de tafeltjes zijn overal in de kroegen van Helsinki net iets te laag voor de gemiddelde nederlander trouwens: vreemd. Hier en daar zie ik wat bekende koppen van het podium van vandaag en gisteren. Mijn Finse vrienden zijn er, ik hoor overal Fins en dan ineens splinternieuwe muziek! Zodra ik weet wat het was, volgt er een cdrecensie. Het klonk als een kruising van metal en industrial met drumgeluiden uit het jaar 3680. En heel Inferno vierde Inferno. Goh, feesten kunnen ze hier dus wel beter!

Jovellig loop ik in mijn eentje om 4.00 uur langs de nog open McDonald's (en passeer deze) op zoek naar mijn hotel, waarvan men zei dat het 20 minuten lopen was. Ik geniet me suf onderweg van Helsinki en ben niet de enige chick die alleen over straat loopt (lees: ik ben niet de enige die in z'n eentje slaapt vannacht). Het is hier zo vertrouwd en veilig en binnen vier minuten sta ik voor de deur van Presidentti. Vijf minuten later komt Mira binnen die de laatste uurtjes in Cornerbar heeft doorgebracht tussen vechtende Finnen.
Na het zondagochtend-metalontbijt stappen we met ladingen Fins eten, Finlandia-vodka met cranberrie, Salmiakki, cd's, nieuwe kennissen, verhalen, promo-materiaal en katers in het vliegtuig en vliegen we terug naar Amsterdam. Daar stinkt het, praten mensen weer veel te hard en zitten de treinen weer veel te vol. Maar één ding weet ik zeker: Nederland rockt minstens zo hard dan Finland…

Voor een impressie:
http://www.metalshots.com  

Muziek/info:
www.nuclearblast.de
www.dlxmusic.fi
www.moremusic.fi - webshop
www.joyfactory.fi
www.stayheavyrecords.com

Overig:
www.hellsinki.com - Helsinki rock-shop