Dit is het vierde solo-album van Sami Sanpakkila onder de naam Es. Es is onderdeel van Kiila, een zevenkoppige Finse postfolkgroep. Het betreft hier een dubbelalbum met drie composities en enkele losse nummers.'Sateenkaarisuudelma' bestaat uit drie onderdelen en is opgenomen in 2004 en 2005. Deze creaties speelt Sami Sanpakkila reeds live sinds 2002 en nu verschijnen ze voor het eerst op een album. Met behulp van Laura Naukkarinen (viool), Jeffrey Alexander (gitaar), Miriam Goldberg (cello), Elissa Maattanen (vocalen) en Jan Anderzen (Casio en feedback) wordt een hypnotiserende sfeer neergezet. Deel 1 is een schitterend a capella nummer van ongeveer anderhalve minuut met Elissa Maattanen in de hoofdrol. Het tweede deel is ietwat opgefokt, maar tegelijkertijd sterk repeterend en betoverend, terwijl deel 3 een creatie van Pink Floyd had kunnen zijn met de lang uitgesponnen gitaarstukken. De schijf wordt afgesloten met een 22 minuten durende compositie genaamd 'Harmonia, Rakkautta' en wederom staat Jan Anderzen met zijn Casio en feedback Sami Sanpakkila bij. En nog een keer luisteren we naar een sterk hypnotiserend nummer, deze keer met de nadruk op de toetsen. De nummers op deze schijf zijn reeds eerder uitgebracht op het Belgische kwaliteitslabel (K-RAA-K)3 in een 2LP versie. Op hun site zijn tevens enkele zeer lovende recensies van dit album terug te vinden (www.kraak.net).
De tweede schijf is gevuld met twee nummers die tezamen 'Maailmankaari' vormen. Opgenomen tijdens de toer door USA en Canada bij het radiostation WBMR op 12 december 2004, liet Sami zich bij staan door Jeffrey Alexander en Miriam Goldberg. In het cd-hoesje (een ander maal schitterend vormgegeven kartoenen hoes voor het Fonal label, ditmaal met tekeningen van Juri Puhakka) vernoemt Sami bij hier ook Tara Burke, die er geestelijk bij aanwezig was en Shary Boyle, die lag te slapen op de vloer van de studio. Beide nummers zijn redelijk overstuurd en zeer gelaagd.
Het daaropvolgende 'Universaali Totuus' is absoluut het hoogtepunt van dit dubbelalbum: een heel ingetogen, sereen en tegelijkertijd spannend opbouwend nummer. Het betreft hier een track met 2 gitaren en een heleboel delay en dit nummer gaat echt onder je huid zitten. Erg jammer dat ik er in 2002, toen dit werd opgenomen, niet bij ben geweest. Een gitaardrone waarmee Sami Sanpakkila zich kan meten met grootheden als Fear Falls Burning of MWVM. Afsluiter is 'Pianokaari'. Ook deze track dateert uit 2002 en de combinatie van de piano en de achtergrond samples maakt dit een mooie creatie.
Sami Sanpakkila maakt met Es experimentele muziek voor gevorderden. Soms horen we ambient, soms drones, soms bijna klassieke composities, soms freakfolk of postfolk. In elk nummer wordt ruim de tijd genomen om tot de ultieme ontknoping te komen. De creaties zijn ingewikkeld opgebouwd en de soms grote gelaagdheid vraagt aardig veel van de luisteraar. Dus niet een release die je zomaar op zal zetten. Maar als je er eens goed voor gaat zitten en je laat leiden door de wereld die Sami Sanpakkila weet te creëren met zijn muzikale vrienden, is een middagje of avondje wegdromen gegarandeerd. Een zeer geslaagde release.