Op 26 mei 2005 speelde Quit Your Dayjob in Vera Groningen. Het was één van de drie concerten die de band in Nederland hield. De dag ervoor traden ze op voor 3voor12 waarvan het concert live op internet te beluisteren is. Op 27 januari speelde de band in de Melkweg te Amsterdam.

De band, afkomstig uit Zuid-Zweden, speelde in januari al eerder in Groningen op Eurosonic en verzorgden één van de betere optredens op dat festival. Nu was de band weer terug in Groningen voor een volledig concert dit keer. Het was een zwoele, warme avond, wat waarschijnlijk mede verklaart dat de zaal erg schaars gevuld was en dat de meeste mensen pas op het laatste moment de zaal binnen kwamen. Wat gelijk duidelijk werd bij het begin van het optreden was dat het geen standaard concert zou worden. Drie apart geklede mannen betraden het podium: de drummer, met een erg foute grote bril, de kale toetsenist, die net uit de sportschool leek te komen, en tot slot de zanger-gitarist met een grote ‘F’ op zijn t-shirt en gitaar. Een typisch elektronisch jaren ’80-deuntje zorgde ervoor dat de band gelijk de aandacht kreeg van het aanwezige publiek. Wat de band deed was niet fantastisch, maar de manier waarop maakte alles erg leuk en zeker erg boeiend. De toetsenist maakte de vreemdste bewegingen achter zijn twaalf toetsen tellende keyboard en rende over het podium.

Ondanks de herhalende teksten zorgde de zanger toch voor de nodige afwisselingen met zijn vreemde gezichtsuitdrukkingen, en met enkele grapjes die hij tussen de nummers door maakte. Het mag duidelijk zijn dat de band het niet moet hebben van ingewikkelde teksten, bijna alle nummers van de band bestaan uit één à twee zinnen die gedurende het gehele nummer herhaald worden. Ondanks dat alle nummers eigenlijk het zelfde in elkaar zitten gaat het niet vervelen. De band moet het echt van de show hebben en die is er zeker. Instrumentaal is het ook zeker niet ingewikkeld maar het past allemaal erg goed binnen het geheel, de nummers blijven allemaal in je hoofd hangen en zijn erg catchy.

Doordat de nummers allemaal erg kort zijn, gemiddeld rond de 2 minuten, en doordat de band helaas nog geen volledig album uit heeft, bleef het bij een vrij kort optreden. Na een korte 20 minuten liepen ze van het podium. Onder een luid applaus kwam de band natuurlijk weer terug met een brede grijns op het gezicht. Helaas hielden ze het hierna niet lang vol en na nog een aantal nummers gespeeld te hebben, schopte de drummer zijn drumstel in elkaar en liepen ze van het podium. Het publiek wou echter duidelijk veel meer en bleef maar schreeuwen en klappen. Maar het bleef uiteindelijk bij de magere 30 minuten. Ondanks dit was het een erg bijzonder concert. Hopelijk hebben ze binnenkort een volledig album in de schappen liggen waarna ze weer gaan toeren door Nederland.