De Casiokids hebben we gemist tijdens Eurosonic 2009, maar gelukkig kregen we een herkansing om de band in op vrijdag 23 januari 2009 Tivoli De Helling te Utrecht te aanschouwen en te interviewen. Op het tijdstip dat we hadden afgesproken, bleek de band vanwege files echter net te zijn gearriveerd. De band moest dus als de wiedeweerga alles op het podium opbouwen voordat de soundcheck daadwerkelijk kon plaatsvinden. Ondergetekende heeft zelfs de handen uitgestoken om diverse zaken het podium op te slepen. Wij zijn niet te beroerd om artiesten in nood te helpen! De stagemanager vond het na kennismaking echter nodig om deze recensent uit het backstage-gedeelte te verwijderen wat inhield dat deze buiten in de regen kon wachten om alsnog later binnen zien te komen. Gelukkig kreeg ik van Casiokids wel een warme welkomst door middel van een hete kop thee waaraan ik mij kon opwarmen. Maar goed, de muziek daar gaat het om!

De heren van Casiokids zijn het vaste voorprogramma tijdens de Europese tour van On Montreal, een theaterachtige band uit Amerika. Ondanks de zeer korte voorbereiding in Tivoli kwam de band op het podium zeer relaxed over. Met heftige bassen van de basgitaar als een oude Korg synth en fraaie melodieen werd het publiek verrast met zeer goed dansbare popmuziek met lo-fi 8-bit invloeden. Ritmisch had de band het goed voorelkaar door regelmatig extra percusssie te gebruiken.

Na de eerste maten kreeg Casiokids het publiek al aan het dansen; geen slechte prestatie dacht ik zo! Het publiek reageerde zeer positief op de songs van de band, waaronder Verdens Største Land, en was dan ook zeer meegaand. Op zich kun je dit wel opvallend noemen, want de teksten worden in het Noors gezongen! Bovendien heb ik de ervaring dat vele support-acts voor het merendeel lauw worden ontvangen. De main vocalist van Casiokids merkte tussen de songs door dan ook verrast op dat ze maar de support-act waren.

De bandleden wisselden tijdens de diverse songs onderling van instrumenten, wat geheel op het podium een extra dynamiek gaf. Met enthousiasme werd na Fot i Hose van de band afscheid genomen. Laten we hopen dat we deze band spoedig in Nederland als support- dan wel main act weer mogen aanschouwen!