Het nieuwe album van Björk is uit en dat is altijd reden voor een klein vreugdesprongetje. Wel worden de sprongetjes steeds kleiner door de laatste twee tegenvallende albums. Björk is allang niet meer zoals ze is geweest en de afgelopen jaren moest ze het vooral van haar trouwe fans hebben. Zal het zesde album Volta hier verandering in kunnen brengen? Björk vond dat het in ieder geval tijd werd voor een toegankelijker album; meer dance georiënteerd en minder arty geneuzel. Hiervoor heeft ze de hulp ingeroepen van grote muzikanten zoals onder andere Antony (van Antony & the Jonhsons), Chris Corsano (drummer van onder andere Sonic Youth en Lightning Bolt) en de IJslandse producer/muzikant Nico Muhly.
Het meest opvallende is dat de Amerikaanse producer en rapper Timbaland meewerkt op een aantal nummers. Zijn invloed is vooral te horen op de opener en single Earth Intruders. Hier is Timbaland verantwoordelijk geweest voor de beats and percussie. Earth Intruders is zeer aanstekelijk en diverse radiostations draaien het al. Björk er in ieder geval in geslaagd om een toegankelijke single te maken. Ook bevat Earth Intruders de oude vertrouwde prachtige stem van Björk, maar dit keer in een nieuw jasje, en dat smaakt in ieder geval naar meer!
Het tweede nummer Wanderlust is weer heel anders. Het rustige begin met horengeschal loopt uit in een zeer groots geheel. Op een prachtige manier wordt het stemgeluid van Björk in de muziek in verschillende lagen verweven. Het nummer eindigt met het geluid van de zee. Nummers op Volta gaan in elkaar over door ambientachtige stukken; de ene keer zijn het scheepshoorns, de andere keer kletterend water of waaiende wind.
The Dull Flame of Desire en My Juvenile zijn twee prachtige duetten met zanger Antony. Het stemgeluid van Antony past prachtig bij de stem van Björk en is een mooie afwisselende aanvulling. Dit nummer wordt gedragen op ritmische drums van Chris Corsano wat op het eind zijn hoogtepunt bereikt. Ook hier horen we weer trompetten en hoorngeschal; dit maal afkomstig van een heuse brassband uit IJsland! Muzikaal gaat het hier zo ver dat het bijna lijkt op een soundtrack voor een film. De tienkoppige IJslandse brassband die we hier horen is gearrangeerd door Nico Muhly van het opkomende Bedroom Community label, waar ook Ben Frost deel van uitmaakt. Deze brassband horen we ook weer terug op het nummer Pneumonia, dit maal veel terughoudender en ingetogener waarbij de nadruk juist bij Björk ligt. Hier laat Björk duidelijk alle kanten van haar stem horen zoals ze het niet vaak doet. Ze verspringt in zinnen van toonhoogte en van tempo op een dusdanige wijze dat je er kippenvel van krijgt.
Twee andere hoogtepunten van de cd zijn Innocence en Declare Independence. Het lijkt of Björk bij Innocence weer terugkeert naar de tijd van Human Behaviour. Bij Declare Independence laat Björk zich weer van een geheel andere kant horen. Het is een bijna industrial klinkende nummer met veel noise waar ze overheen probeert te komen met haar teksten van protest. Hier krijgen we te maken met een boze schreeuwende Björk.
Of Björk met Volta weer een bruggetje heeft geslagen naar het grote publiek is onduidelijk. Het album bevat zeker een aantal toegankelijke nummers. Het album is echter ook best experimenteel wat juist weer mensen kan afschrikken. Ik vind het in ieder geval een prachtig album met veel afwisseling en alles is veel ritmischer en meer up-tempo dan Björks vorige albums. Ook de hulp van Timbaland en Antony is zeker een mooie aanvulling en maakt het album een stuk afwisselender. Duidelijk is dat Björk met Volta terug is. Björk leeft nog steeds en dat laat ze merken ook!
Meer informatie:
http://unit.bjork.com/specials/albums/volta/
http://www.myspace.com/bjork