Eindelijk! Na 10 jaar zijn ze in Groningen weer van de partij. Diegenen die er toen bij waren zullen zich dat nog goed herinneren; Apocalyptica in een volle Oosterpoort; de cello-innovatie van toen.

Om even uw geheugen op te frissen; deze fijne Finse heren begonnen met een album Metallica-covers op cello; een soort uit de hand gelopen grap. En een leuke grap. Dat vond Metallica zelf ook en vroeg de band om hun voorprogramma van de tour destijds te verzorgen. Daarna ging alles alleen maar bergopwaarts voor de Finnen.

Het 2e album Inquisition Symphony brengt eigen composities ten gehore en een heuse fanschare werd geboren, zeker hier in Nederland, Duitsland en even later ook Engeland. Op dit album en de volgende, genaamd Cult, laat Eicca Toppinen zien wat hij kan als het om songwriting gaat. Alle bandleden hebben hun opleiding genoten aan Sibelius-Akademia, de beste muziekopleiding in Finland. Zelfs een conservatorium-afgestudeerde in Nederland moet toelatingsexamen doen. Inquisition Symphony en Cult zijn een mix van eigen nummers en Metallica-covers. Op Cult vinden we het adembenemende Coma en Romance, maar dit wordt niet de gewenste stijl voor de toekomst; De heren willen ruig en agressief zijn en bewijzen dat een cello alles behalve ‘sissy’ is, want dat is nu eenmaal helemaal hun ‘ding’.  Dus mist er iets, er moet nog iets bij. En toevallig op dat moment neemt Slayer-drummer Dave Lombardo contact op; “ Hey guys, I’ve heard you also do some Slayer-stuff, can I join you?!”  Het Reflections- album dus , inclusief Lombardo. Ondertussen hadden huidige drummer Mikko Siren en Apocalyptica elkaar ook al gevonden want ook Mikko drumt mee op dit album (het zijn oude vrienden) en vanaf dat moment is deze eenheid een feit.

Apocalyptica heeft iets meer ruimte op het podium nodig dan voorheen en iedereen kan voortaan maar beter oordopjes meenemen. Reflections werd niet overal zo goed ontvangen als de vorige albums maar toen wisten wij nog niet dat dit helemaal goed gemaakt wordt; in 2005 komt Apocalyptica Apocalyptica uit. Op het album vinden we meer zang van bekende zangers; Ville van Him en Lauri van The Rasmus. Het nummer Bittersweet wordt een hit. Het is duidelijk dat iedereen meer wil en dat deze stijl Apo’s trademark zal zijn. Toch zijn er ook fans die smeken om oud werk en met hen wordt tijdens de concerten ook goed rekening gehouden.

Enige tijd na 2 enorme tournees, inclusief Noord-en Zuid Amerika, zijn de workaholics bezig om hun recent uitgebrachte album te maken. Als snoepje worden ze gevraagd om miljoenen huishoudens te entertainen tijdens het Eurovisiesongfestival 2007 in Helsinki (zie op Ratatoskonline; Eurovisie-songfestival 2007), wat een succes was. Een betere marketingstunt kun je niet krijgen en de bekendheid blijft stijgen.

Inmiddels is, 11 jaar nadat de band geboren wordt, World’s Collide uitgebracht en zijn de heren bezig met een tour waarbij ze in Nederland dit jaar maar liefst drie steden aandoen. Zoals normaal spelen ze in Melkweg en 013 maar dit keer ook in Groningen. RatatoskOnline is er zeker bij en jullie zullen er meer over gaan horen en lezen.

Mocht je dit geweldige 4-tal willen bewonderen; voor Tilburg, 9 december a.s. en Groningen, zondag 10 december, zijn nog kaarten verkrijgbaar.

Enjoy!!!!  

Lonneke