Via Glitterhouse was ik al eerder in aanraking gekomen met deze band en hun cd I’ve been gone, Letter one is zo’n perfecte cd voor een knapperende open haard en een goed glas whiskey. Het eerstgenoemde is bij mij thuis helaas niet aanwezig, maar de rest gelukkig wel. De opvolger heeft erg lang op zich laten wachten, maar het resultaat mag er zijn.

AI Phoenix is een band uit Noorwegen, Bergen om precies te zijn. Of het druilige weer aldaar invloed heeft op de sfeer van de band weet ik niet, maar het is lekker slome slowpop, alhoewel de term Americana ook op deze band van toepassing kan zijn. Op deze cd spelen negen verschillende muzikanten mee. Sommige doen slechts één nummer mee, anderen wat meer en ene Jorgen Waldemar Traeen is verantwoordelijk voor “the oooh instrumental bit” op Peter Pan. Je zal er maar bij zijn geweest.

Feitelijk is AI Phoenix een trio met als belangrijkste songschrijvers Patrick Lundberg (op zang, gitaar en keyboards) en Mona Mork (zang en percussie). De band bestaat sinds 1997 en deze cd is naar verluidt in een drietal weekenden opgenomen in een huis zuidwestelijk van Bergen. Als ik het hoesje goed interpreteer, kon het wel eens het huis van Mona zijn geweest. De muziek wordt wel vergeleken met Mazzy Star, Cowboy Junkies, Yo La Tengo, maar ook Leonard Cohen. Luister voor de vergelijking met deze bard bijvoorbeeld eens naar Bring on the Light, Love. Je verwacht zo de zinsnede “First we take Manhattan, then we take Berlin”. Doordat Mona en Patrick veel samenzingen moest ik ook wel aan het langzamere werk van The Walkabouts denken. Mona heeft een wat dromerige, fluisterende stem en Patrick gewoon een stem die bij deze muziek past. Doordat ze ook gebruik maken van pedalsteel, banjo, oud orgeltje of accordeon zou je met wat fantasie zelfs aan Calexico kunnen denken, maar dan zonder trompetten etc. Melancholisch is ongetwijfeld het juiste woord, maar dan wel met het kwaliteitsstempel van zowel Noorwegen als Glitterhouse.

Mooie voorbeelden zijn het openingsnummer You and I en The party’s over die door Mona worden gezongen. Broken Bones wordt weer door Patrick gezongen, maar samen zijn ze in het prachtige I’m barely trying te horen. Traag, dromerig en mooi. Beide stemmen passen gewoon perfect bij deze muziek en de muzikanten spelen mooi ondersteunend in dienst van de muziek. Op hun site kun je een drietal nummers van deze cd luisteren, maar ook eerder werk zoals de cd From Lean that way forever uit 2002. Laat ook leuke cdtitels maar aan deze band over.

Ook MySpace biedt weer een aantal nummers voor mensen die nu wel eens naar deze band nieuwsgierig zijn geworden. De nummers zullen voor een aantal te traag zijn, maar luister gerust enige malen en dan zul je de verschillende lagen en betovering wel ontdekken. Luister, huiver en bestel. Ook wederom mogelijk via Glitterhouse.

Meer informatie:
www.aiphoenix.no
www.myspace.com/aiphoenix
www.glitterhouse.com