Eindelijk is er dan het vervolg op het geprezen debuutalbum van de uit Zweden afkomstige band Aerial! Het debuutalbum, dat nog geen jaar oud is, werd in Zweden zeer goed ontvangen. Zo goed zelfs dat het zelfs onder de aandacht kwam in Amerika. Door dit succes kon Aerial al snel in het voorprogramma komen van grote bands als Mono en Arab Strab. Door het vele touren in het afgelopen jaar heeft de band veel nieuwe inspiratie gekregen en is dan ook direct de studio ingedoken.

Net zoals het vorige album staat The Sentinel ook nu weer vol met experimentele post-rock. Prachtige uitgestrekte en melodische composities en muren van gitaren waarin je elke keer weer andere dingen ontdekt en waarin je jezelf volledig kunt verliezen. De nummers op The Sentinel zijn dit keer allemaal iets korter dan voorheen; gemiddeld zo'n vijf minuten. Het album is hierdoor iets toegankelijker en veel afwisselender. Na een paar nummers ben je er al snel achter dat The Sentinel het debuutalbum makkelijk overtreft en dat was al zo'n goed album! De nadruk van alle nummers ligt op de verschillende lagen van gitaren die op een bijzondere wijze in, over en door elkaar lopen. De ene na de andere geluidscollage loopt door elkaar en zo wordt een spanningsopbouw gecreëerd die uiteindelijk tot een hoogtepunt komt.

Ook wordt op het album geëxperimenteerd met het mixen van alledaagse geluiden in de muziek. Zo wordt in het eerste nummer Heads Gone op een prachtige manier knallend vuurwerk in de gitaarmuren verwerkt. In My God it's Full of Stars horen we een oude krakende radioopname. Op deze manier wordt de werkelijkheid meer betrokken in de muziek en krijgt het geheel meer realiteit. Ook de zang, die zo af en toe voorbij komt, versterkt dit beeld. Het minimale stemgeluid gaat mee over de golven van de gitaren om zo in het geheel te worden opgenomen. Bij een van de hoogtepunten van het album, 46th Street, is de zang dusdanig in de muziek verweven dat de melodie en de zang nog lang in het hoofd blijven zweven.

Het tweede album van Aerial is zeker een goede toevoeging aan het al overvloedige post-rock genre. In een genre waarin al zoveel gedaan is, blijft dit album uniek en zijn er weer prachtige composities te vinden. The Sentinel zal het dan ook zeker niet onderdoen voor nieuwe albums van de grote meesters als Mono en Explosions In The Sky.

Meer informatie:
http://www.aerial.se

MySpace:
http://www.myspace.com/aerialmusic